Szkoła Promująca Zdrowie jest to siedlisko, w którym członkowie społeczności szkolnej - pracownicy i uczniowie: podejmują starania, aby poprawić swoje samopoczucie i zdrowie, uczą się jak zdrowiej żyć i jak tworzyć zdrowe środowisko, zachęcają ludzi, zwłaszcza rodziców do podjęcia podobnych starań. Koncepcja Szkoły Promującej Zdrowie „wyrosła” z ogólnych założeń promocji zdrowia, rozwijanej przez Światową Organizację Zdrowia oraz z dorobku kilku międzynarodowych konferencji poświęconych szkolnej edukacji zdrowotnej. Nie ma jednej, ogólnie przyjętej definicji takiej szkoły. Każdy kraj wypracowuje swój model SzPZ w zależności od uznawanych wartości oraz własnych doświadczeń. W Polsce koncepcja szkoły promującej zdrowie stale się rozwija i ulega modyfikacjom.
Jakie są cele Szkoły Promującej Zdrowie?
Nadrzędnym celem SZPZ jest zdrowy styl życia społeczności szkolnej i lokalnej.
Aby to osiągnąć społeczność szkolna powinna starać się m.in.:
• kształtować poczucie odpowiedzialności za zdrowie u każdej osoby, w rodzinie i w społeczności lokalnej,
• zachęcać do zdrowego stylu życia oraz stworzyć uczniom
i pracownikom realne i atrakcyjne możliwości dokonywania zdrowych wyborów,
• umożliwiać uczniom rozwój ich potencjału fizycznego, psychicznego i społecznego oraz wzmacniać w nich poczucie własnej wartości,
• zapewnić sprzyjające zdrowiu środowisko do pracy i nauki,
• włączyć edukację zdrowotną uczniów do programu nauczania szkoły z wykorzystaniem aktywizujących metod nauczania,
• wyposażać uczniów w wiedzę i umiejętności niezbędne do podejmowania wyborów dla poprawy własnego zdrowia oraz tworzenia zdrowego i bezpiecznego środowiska fizycznego,
• włączyć do działań szkoły służbę zdrowia, zwłaszcza do edukacji zdrowotnej.
Ruch szkół promujących zdrowie (SzPZ) rozwija się w Europie od 15 lat i obejmuje obecnie 43 krajów stowarzyszonych w Europejskiej Sieci Szkół Promujących Zdrowie (ESSzPZ), którym wspólnie patronują Światowa Organizacja Zdrowia (Biuro Regionalne dla Europy), Rada Europy i Komisja Europejska. Te trzy organizacje międzynarodowe wiążą z rozwojem tego ruchu nadzieje na lepszą jakość życia ludzi w zjednoczonej Europie. Polska znalazła się w gronie pierwszych ośmiu krajów, które zostały przyjęte do ESSzPZ już w 1992 r. Od 1 stycznia 2007 r. Sekretariat Europejskiej Sieci Szkół Promujących Zdrowie ma nową siedzibę, mieści się w Holenderskim Instytucie Promocji Zdrowia i Profilaktyki Chorób (Netherlands Institute for Health Promotion and Disease Prevention) w Woerden.
Od 1 stycznia 2008 r. Europejska Sieć Szkół Promujących Zdrowie zmienia się w sieć Szkół dla zdrowia w Europie (SzZE).
W Polsce popularyzację idei SzPZ rozpoczęto projektem „Szkoła Promująca Zdrowie”, realizowanym pod kierunkiem prof. dr hab. Barbary Woynarowskiej w latach 1992–1995, w 14 szkołach podstawowych, zwanych „szkołami projektowymi”. W ramach upowszechniania projektu stworzono strukturę wspierającą rozwój sieci SzPZ − wojewódzkich koordynatorów. Od 1992 r. zaczęły powstawać wojewódzkie sieci szkół promujących zdrowie. Aktualnie sieci zorganizowano we wszystkich województwach i należy do nich 1200 szkół.
Działania związane rozwijaniem i upowszechnianiem idei SzPZ w Polsce podjął resort zdrowia. Siedzibą pierwszego zespołu koordynującego prace - Polskiego Zespołu ds. Projektu Szkoła Promująca Zdrowie był Instytut Matki i Dziecka. Dzięki staraniom prof. dr hab. B. Woynarowskiej - ówczesnego Głównego Koordynatora oraz kierowanego przez nią ww zespołu, udało się umieścić zespół koordynujący w resorcie edukacji. Wynikiem tego było utworzenie w 1999 r. Pracowni Edukacji Zdrowotnej i Promocji Zdrowia, najpierw w KOWEZ, a od 2003 r. w CMPPP, jako Pracowni Promocji Zdrowia. Zadaniem pracowni jest m.in. wspieranie rozwoju sieci szkół promujących zdrowie.
szkolnej - pracownicy i uczniowie: podejmują starania, aby poprawić swoje samopoczucie i zdrowie, uczą się jak zdrowiej żyć i jak tworzyć zdrowe środowisko, zachęcają ludzi, zwłaszcza rodziców do podjęcia podobnych starań. Koncepcja Szkoły Promującej Zdrowie „wyrosła” z ogólnych założeń 
• kształtować poczucie odpowiedzialności za zdrowie u każdej osoby, w rodzinie i w społeczności lokalnej, 
